Mari Carmen Rilo Mosquera quitou o carné o 19 de decembro de 1966 e o 25 xa tiña o taxi.
Primeiro nun Seat 800 de catro portas, moi manexable e pequeniño, tanto que tivo que mudalo aos seis meses «porque alí non cabían nin as maletas». E a partir de aí, só coches grandes.
Moitas veces chegaba á parada onde había xente agardando pero evitaban subirse con ela. «Dicían entre eles: ‘‘cunha muller non subo que nos podemos matar’’», lembra Maruja entre risas. «Algún renunciaba a subir ao meu taxi por ser muller e esperaba o seguinte compañeiro».
Atópase a orixe desta profesión na súa etapa de emigrante en Hannover. «Alí había moitas mulleres taxistas nos anos 60, ían moito máis adiantados ca nós en todo: os taxis de Alemaña tiñan teléfono cando aínda non había un triste aparato en todo Oza dos Ríos».
Relata Maruxa que nos inicios a policía e a Garda Civil «Parábanme, pedíanme os papeis… non crían o que vían, e despois dábanme os parabéns, desexábanme boa viaxe e moita sorte».
